Ruth Verraes – Sterk Water 01/12/07 – 12/01/08

Heeft de boom net zoveel bladeren als die je kan tellen? Geeft de kamer me meer dan wat ze bezit?

Met oude afbeeldingen van de kamer werd elk voorwerp vingerpas op zijn oorspronkelijke en daarmee definitieve plaats gezet. Gebedskralen hangen aan de kastknop, een glazen flacon staat op de hoek van de schouw. Heeft Marie zich in de haast opgemaakt en het parfum daar neergezet? Of plaatste de vrouw van de suppoost het flesje daar uit voorzorg. Niet altijd is te achterhalen aan wie de voorwerpen toebehoorden of waarom ze daar zijn geplaatst.

De cultuurschok die je ervaart bij het contact met een nieuwe cultuur, geeft in eerste instantie een gevoel van euforie. Overweldigd door de exotische omgeving wordt alles als anders, interessant en opwindend ervaren. Voor wie er kort verblijft, voelt het als vakantie.

Ik loop voorzichtig door de kamer uit angst een voorwerp aan te raken, uit angst de tijd te bruuskeren. Hier camoufleert het behang. Lagen tapijt, op de vloer, aan de muur, op de tafel. Het kalk van een fossiele schelp waarin geen leven meer denkbaar is. Hoe oorspronkelijk blijft een kamer wanneer je die probeert te bewaren? Is een station waar geen treinen meer passeren nog steeds een station? Ook wanneer daarin een postkantoor is gevestigd?

Wanneer het weinige water dat een vetplant nodig heeft ontoereikend wordt, groeit de plant aanzienlijk sneller. Het steekt zijn hals uit terwijl de plant in zijn geheel sterft.

Comments are closed.