Saskia Janssen / Ralf Berger 10/11/01 – 22/12/01


Saskia Janssen (‘S-Hertogenbosch 1968)

Na haar solo-show in de galerie (1999), heeft Saskia Janssen haar werk verder ontwikkeld van fotografie naar bewegende fotografie (dia-show) naar film en video, om uiteindelijk zelfs met elementen uit de life performance te gaan werken. Parallel en gekoppeld aan deze beweging zien we in het werk een groeiende interesse voor sociale kwesties. Zonder nu meteen bij de zachte sector te horen, neemt zij bijvoorbeeld groepen rondhangende jeugd onder de loep, om hen op haar manier tegen schuttingen, hekken en muren op te hangen. Naast de meer klassiek ogende verstilde esthetiek die Janssen in haar vroegere werken laat zien, komt er nu ook een rauwer beeld naar voren, dat veroorzaakt wordt door haar groeiende interesse voor documentaire. Zij combineert theatrale elementen met documentaire, zonder een docu-drama of docu-soap ervan te maken. Zij is geen verhalen verteller, maar zit als een spin in het web haar geselecteerde groep mensen op deterministische wijze gade te slaan.

Projecten van Saskia Janssen waren te zien in Drewen, Duitsland, op de Brandenburgische Kunsttage, in Purmerend in de tentoonstelling P’rend in Museum Waterland en in House of Games op Festival a/d Werf, Utrecht.

Ralf Berger (Düsseldorf 1961)

Gejaagd, en als een losgeslagen projectiel, met een onafgebroken bezetenheid om de dingen tot in uiterste consequentie uit te voeren, dat is Ralf Berger. In het ene geval is het publiek getuige van een in moordend tempo rondrennende Berger die om een gebouw heen rent, dan weer ligt hij in het pikkedonker onder de vloer en boort gaten vanonder uit door een dubbele vloer waar nietsvermoedende bezoekers op staan. Zijn werken spelen zich af tussen akties en acts, die de ene keer in beelden/installaties uitmonden, de andere keer in video-installaties. De tentoonstelling die nu nog in de Kunstverein in Bonn loopt en waaraan Berger en onder andere ook Suchan Kinoshita aan deel nemen, benadrukt het theatrale aspect in zijn werk. Tijdens de opening lag Berger roerloos op de grond, zijn hoofd in een weekendtas of damestas gestoken. Je ziet de tas “ademen”. Na verloop van tijd staat hij op en loopt weg. Wat achterblijft is een dubbele video-projectie met een tas waarin handen constant op zoek zijn naar een mobiele telefoon die overgaat.

Werk van Berger was de afgelopen tijd ondermeer te zien in Kunstwerke Berlin, in House of Games, Festival a/d Werf, Utrecht, en is nog te zien in de Kunstverein Bonn en bij Luis Campana galerie in Keulen.

Comments are closed.